مرثیه ای بر خاک پاک طلائیه٬آن جا که هنوز شهیدانش بر دوشها روانند.

شاید آفرینش رود از آن جهت بود که کرخه آفریده شود.کارون زاده شود

 و فرات جاری گردد.و شاید اینکه تو هرگاه رود را دیدی٬در تلاطم اروند

 گم شوی٬یا آنگاه که آبی و قطره ای...بگویی...سلام بر حسین...

شاید خاک آفریده شد تا خون در آن ریخته شود. تا بستر عاشقان شود...

نمی دانم...تا تو در آن سجده کنی... اگر طلائیه در آسمان بود لمس

 نمی شد.اگر بر دوش باد میبود٬دیده نمی شد. طلائیه از من است تا

 من نیز با طلائیه باشم٬تا من نیز در طلائیه قنوت گویم و سجده گذارم

 و الهی بمیرم...در طلائیه تو با فطرتت تنها میمانی و در اندیشه های

 ژرف آن غرق می شوی. در طلائیه لشگر شیطان را شکست خورده

 می یابی.در طلائیه تو شیطان را به تمسخر می گیری و در بندش

 می بینی بر خلاف هر جای دیگر. طلائیه تفسیر ندای حق است

 که فرمود: امن اعلم ما لا تعملون...

طلائیه یعنی سجده گاه آسمانیان٬یعنی شهادتگاه خاکیان٬

یعنی زندان شیطان٬یعنی انسان...انسان...انسان.

طلائیه هفت خوان عشق است٬

عشق عشق عشق عشق عشق عشق شهادت.

طلائیه یعنی طپش٬یعنی تلاطم٬یعنی خروش٬یعنی فریاد.

طلائیه یعنی تب٬یعنی تشنگی. طلائیه یعنی علقمه٬یعنی فرات...

یعنی ضجه ها...یعنی کربلا. طلائیه یعنی خاک مقدم دوست شدن...

اللهم الرزقنی شفاعت الشهدا. طلائیه یعنی آنقدر ماندن تا حاجت گرفتن٬

یعنی آنقدر ماندن تا دوباره رفتن. طلائیه یعنی برای دوست زنده شدن

و برای خاک مقدس رفتن و دوباره زنده شدن. طلائیه یعنی رو در روی

دشمن ماندن و ماندن و چشم در چشم خصم دوختن...

طلائیه یعنی پشت نکردن به دشمن. طلائیه یعنی در نزدیکترین مسیر

 کربلا بودن و ماندن.یعنی به حالت قنوت...یعنی به حالت سجده...

یعنی سر بر خاک نهاده...یعنی خاکستر شده...خاک شده...

خاک قدم یار گشته... یعنی بی کفن٬یعنی بی نشان٬یعنی...شهید.

طلائیه یعنی پله ای نزدیکتر تا کربلا...پله ای نزدیکتر تا قتله گاه.

طلائیه یعنی بیعت با ۱۴ قرن عاشورا.بیعت با قرن چهاردهم عاشورا.

چرا که فاصله ما تا عاشورای سال ۶۰ هجری٬تنها ۱۴ توسل است.

از توسل بر دامان مدینه...

تا توسل بر موعود عصر٬مهدی فاطمه سلام ا...علیها.

شهیدان مشتعل از نور عشقند   شهیدان بیدل و مخمور عشقند

به دانشگاه عشق و آزمایش      شهیدان حاصل کنکور عشقند